Vroeg in Desember 1838 het Andries Pretorius inligting ontvang dat die Zoeloes besig is om te organiseer en hulle binnekort moontlik sou aanval. Die Kommando was in daardie stadium naby Spioenkop en hulle het toe deur die Tugela rivier (wat in vloed was) na Wasbank (tussen Glencoe en Ladysmith) getrek en daar laer opgeslaan.

By Wasbank het Sarel Celliers, die prediker, op Sondag 09/12/1838 op ‘n kanonwa vir die oggenderediens geklim. Tydens die diens het hy ‘n plegtige gelofte voorgestel (vrye vertaling van die Nederlandse taal):

“My broers en landgenote, op hierdie oomblik staan ons voor die Heilige God van Hemel en aarde om ‘n gelofte te maak. Indien Hy met ons is en ons beskerm en nie aan die vyand oorlewer nie, sodat ons kan triomfeer, sal ons jaarliks hierdie dag en datum eer en herdenk as Dankdag en Sondag tot Sy eer en ‘n kerk vir Sy Naam oprig. Ons sa/ ons kinders en kleinkinders hieroor inlig dat hulle deel van

hierdie gelofte is ter herinnering van ons nageslag. Indien enige een ‘n probleem hiermee het, laat hom dan nou van hierdie plek wegdraai. Die eer van Sy Naam sal hierdeur met vreugde verhoog word en aan Hom kom toe die eer en heerlikheid vir die oorwinning”.

Alle Engelse vrywilligers het hulle by die Afrikaanse Voortrekkers gevoeg en die

Gelofte afgelê. Dit is vanaf 09/12/1838 elke aand tot en met die aand van 15/12/1838 tydens aandgodsdiens herhaal.

Daar was die laaste week voor die Slag van Bloedrivier ‘n kalm doelgerigtheid onder die lede van die Kommando. Hulle het baie goed besef dat hulle teen ‘n onoorwonne

Zoeloemag van na raming 20 000 krygers te staan kan kom terwyl hulle net 468 was.

Die Slag van Bloedrivier