illem Petrus Prinsloo (Willem Spreeu) se geskiedenis strek vanaf die tydperk toe hy ‘n boer in die Oos-Kaap was tot sy laaste jare in die omgewing van Pretoria.

Na die heranneksasie van die Kaap deur die Britte in 1805 het die omstandighede van die Oosgrensboere drasties versleg weens nuwe Engelse wette wat hierdie boere van baie regte ontneem het — in baie gevalle tot voordeel van die Xhosas. Alle konflikte met die Xhosas moes eers in howe besleg word. Die reg om hulle teen aanvalle en diefstal van vee teen die Xhosas te verdedig, is hulle is grootliks ontneem. Die Engelse het verder hierdie boeregemeenskap kultureel gesaboteer deurdat verengelsing in skole afgedwing was. Met die invoer van Britse setlaars was die kompetisie vir weiveld in die Oos-Kaap nog groter, met die gevolg dat die boere nie meer kon rondtrek agter weiveld aan nie.

 Teen die einde van die twintiger- en aan die begin van die dertigerjare van die negentiende eeu, het sommige van die boere in die Oos-Kaap besluit dat hulle genoeg gehad het van hierdie probleme en die Engelse bewind van die Kaapkolonie. Onder leiding van verskeie leiers soos

Louis Trichardt, Hans van Rensburg, Andries Hendrik Potgieter en die spesialis wamaker Gerrit Maritz, het hierdie ontevrede boere besluit om hul heil in die onbekende binneland te gaan soek. Hierdie verskillende trekgoepe het gedurende 1835 en 1836 begin trek.

Willem Spreeu en sy gesin het hulle by die trekgroep van Gerrit Maritz aangesluit en noordwaarts in die rigting van die Vrystaat begin trek. Aanvanklik het die Maritz- en Potgietertrekke saam getrek.

In 1836 het beide trekgroepe ‘n strafekspedisie teen die Matebeles gevoer en hulle na die huidige Zimbabwe verdryf.

Kort na hierdie strafekspedisie het daar tweedrag tussen Potgieter en Maritz ontstaan, en die Maritz trekgroep (insluitende Willem Petrus Prinsloo) asook moontlik ander Prinsloo families het oor die Drakensberge na Natal getrek, terwyl Potgieter noordwaarts, na wat later Transvaal sou word, getrek het.

Die Maritztrek, waarvan Willem Spreeu en sy gesin deel was, het geweldige ontberings in Natal tussen 1836 en 1838 ervaar. Voorbeelde hiervan was die aftog teen die

Drakensberge; die kindermoord by Kranskop; die ontberings

Gerrit Maritz  die moorde by Blaauwkranz asook die afsterwe van Maritz wat hulle leierloos gelaat het totdat Andries Pretorius kort voor die Slag van Bloedrivier by hulle aangesluit het.

In 1838 is die Gelofte afgelê en het die Slag van Bloedrivier plaasgevind waaraan Willem Spreeu en sy oudste seun Willem Wragtag deelgeneem het. (‘n Spesiale bespreking van die Slag van Bloedrivier word verder in Deel II bespreek). Daarna het Willem Petrus Prinsloo en sy gesin hulle iewers in Natal (vermoedelik Pietermaritzburg, naby die Geloftekerk) gevestig. Gedurende 1842 egter, nadat Port-Natal deur die Britse magte beset is, het Willem Spreeu en sy gesin tydelik na Winburg-omgewing in die Vrystaat verhuis. Daarna het Willem Spreeu en sy gesin, asook sy seun Willem Petrus Prinsloo (Willem Wragtag), wat toe pas getroud was, na Deelkraal aan die Mooirivier (huidige Potchefstroom) verhuis en hulle daar gevestig.   

In 18A8 het sy seun. Wragtag, wat toe in die omgewing van die Apiesrivier (Pretoria) geboet het. hom ootreed om na Pretoria te verhuis. Dit was voor die ontstaan van Pretoria in 1855.

Wdlem Petrus Prinsioo was die sesde seun van Jochemus Johannes Prinsloo (04), uit ‘n hui%€esin wat Uit 12 kinders bestaan het. Hy is op nuwejaarsdag van 1797, en op vermoedelik die plaas van sy vader en ook sy grootvader Willem dic Oue, gebore.

Op 4/10/1819, op 22 jarige ouderdom, is hy getroud met sy niggie Maria Elizabeth Prinsloo (EIS), ‘n dogter van sy oom W’llem Prinsloo (07). Soos reeds beskryf, was Maria eers met ‘n ander neef, Hendrik Frederick Prgnsloo (ti), getroud.

Uit hierdte huwelik is daar S kinders, 4 seuns en 1 dogter, gebore:

Willem Petrus Prinsloo “Willem Wragtag” (19/02/1820)

• Martha Louise Prinsloo (12/1825)
• Erasmus Daniel Prinsloo (02/1830)

              Petrus Barend Nicolaas Prinsloo (07/1832)

• Jochemus Johannes Prinsloo (geboortedatum onbekend)

Die egpaar het op die plaas “Spreeukloof”, in die omgewing van die huidige Somerset-Oos geboer. Vandaar die bynaam “Willem Spreeu” ten einde hom van die ander Willem Prinsloos te onderskei.

Willem Spreeu was nie ‘n Voortrekkerleier nie, maar hy was ‘n befaamde meubelmaker en kon fyn inlegwerk met ivoor en ligkleurige houtsoorte doen. Hy is in 1878 oorlede en by Lusthof, langs die Pienaarsrivier, begrawe. Dit is onseker waar en wanneer Maria Elizabeth oorlede is, maar dit was voor Willem Spreeu se afsterwe. Willem Wragtag, sy oudste seun, het as eksekuteur van sy boedel opgetree,