Nie baie lank na die Blaauwkrantz-moordslagting, is Gerrit Maritz skielik oorlede. Die afsterwe van beide Gerrit Maritz en Piet Retief het die Voortrekkers in Natal nou leierloos gelaat. Die Voortrekkers het besef dat hulle ‘n leier nodig het wat hulle in staat sou stel om te poog om die aanslag van die Zoeloes teen te staan en hopelik te breek.

Andries Pretorius was ‘n dinamiese boer van Graaff-Reinet wat deur die boere as natuurlike leier aldaar aanvaar is. Dit is nie bekend met watter trekgroep hy getrek het nie, maar hy was in die begin van 1838 reeds in Transvaal-omgewing. Hy was alom bekend en die Voortrekkers in Natal het hom gevra om te kom en hul leier te wees. Andries Pretorius het ingestem en in November 1838 saam met 60 vrywilligers hulle by die Trekkers aangesluit. Binne ‘n week het hy ‘n kommando van 468 man georganiseer en hulle begin oplei met die oog op ‘n finale aanslag op Dingaan en sy Zoeloes.

Intussen is die vrouens, bejaardes en kinders na Zooilaer naby Estcourt geneem waar dit veiliger was. Binne ‘n paar dae het Pretorius met 468 mans en 64 waens uitgetrek in die rigting van die Zoeloes met die oog daarop om hulle te gaan aanval.

Alle lede van die kommando het deurentyd intensiewe lesings oor dissipline, Christelike gedrag, ordentlikheid, integriteit, meelewing en moed ontvang. Sarel Celliers — hul prediker — het baie sterk aangedring op godsdienstige gebruike soos oggend- en aandgodsdiens waartydens alle mans moes kniel.

Elke nag is laer getrek, wagte uitgesit, inspeksies gehou en verdedigingsvaardighede geoefen. Verkenningspatrollies is gereeld uitgestuur om inligting oor die

Zoeloebewegings oor te dra asook om hulle van moontlike gevare te vergewis.