Dieselfde middag, Dinsdag 06/02/1838, moes eerwaarde Owen toekyk hoe Dingaan

‘n reuse mag in die rigting vanwaar Retief gekom het, uitstuur.

In die vroeë oggend van 17/02/1838 het ongeveer 10 000 Zoeloekrygers die slapende Voortrekkers tussen die Boesmans- en Blaauwkrantzriviere aangeval. Die Trekkers is deur hul blaffende honde gewek. Golf na golf, het die Zoeloekrygers mans en kinders — hele families — uitgemoor. Sarel Celliers en Gerrit Maritz het stormaanvalle geloods, maar kon nie veel vermag nie. Vroue en kinders, sommige so jonk as 10 jaar, het verwoed om oorlewing geveg. Die Zoeloes het ook die waens aan die brand gesteek. Die geveg het tot die middag geduur toe die Zoeloes ten einde laaste met ongeveer 25 000 stuks lewende hawe soos perde, beeste en skape as buit teruggetrek het.

Dit is van selfsprekend dat daar ander Prinsloos by hierdie groep Voortrekkers was, want dit is bekend dat Catharina Prinsloo met 21 assegaaisteke nog lewendig tussen die verbrande waens uitgehaal is.

Honderde Zoeloes is in hierdie slag gedood. Toe die Voortrekkers hul eie dooies begin tel, het hulle gerou oor die dood van honderde vroue en kinders. ‘n Dorpie is later op die plek aangelê en Weenen genoem.

Standbeeld van Gerrit Maritz buite die

Voortrekkermuseum in

Pietermariùburs